Visie Lorelei

Lorelei wil een plek zijn waar vrouwen samen het vrouwzijn in alle facetten vieren, eren, delen, Zijn, uitdragen. Je mag er ‘gewoon’ de vrouw zijn die je bent, in alle diepte én oppervlakkigheid, in grootsheid en kleinheid, stralend of teneergeslagen, uitbundig of ingetogen.

 

Lorelei is een plek waar je niet hoeft te vergelijken, waar de kracht en schoonheid van andere vrouwen je juist inspireren in plaats van klein en jaloers maken en je uitgenodigd wordt om zelf ook helemaal jouw stralendheid te tonen. Want elke vrouw is prachtig zoals zij is. Laten we dat samen vieren!

 

Mag ik je ter inspiratie meenemen….

In de Oudheid waren er tempels gewijd aan Godinnen als Hathor, Isis, Demeter en Aphrodite. Jonge vrouwen werden hier opgeleid tot vertegenwoordigster van de Godin, ingewijd in de Vrouwelijke Mysteriën van vruchtbaarheid, intuïtief weten, afstemming op de Bron. Ze werden opgeleid tot priesteres, genezeres, vroedvrouw, zieneres, op basis van bekwaamheid en talent. Zij eerden het Vrouwelijke in al haar aspecten en samen met de mannelijke priesters zorgden zij voor Balans en Levenskracht.

 

Ik voer je graag terug in die tijd. Stel je voor dat je in een prachtig Grieks landschap loopt, glooiende heuvels, oude olijfbomen, een warme zon op je huid. In de verte zie je een poort en nieuwsgierig loop je erheen. Boven de poort staat geschreven: “Tempel van de Godin”. Je klopt op de deur en er wordt open gedaan. Het eerste wat je ziet is een levendig marktterrein, waar gelachen, gehandeld, gekletst wordt en de laatste nieuwtjes uitgewisseld. Een bont schouwspel van kleuren, geuren en veel verschillende vrouwen. Kinderen, kippen en honden maken het tot een levendig spektakel. Met een vrolijke glimlach loop je over de markt en verwonder je je over alles wat er aangeboden wordt.

 

Wat verder op het terrein zie je groepjes vrouwen aan het werk. Je ziet vrouwen brood bakken en snuift de heerlijke geur op. Anderen zijn kleding aan het weven en één vrouw vormt vrouwenbeeldjes uit klei. Je blijft even stilstaan bij twee vrouwen die helemaal opgaan in het schilderen van een prachtige vrouwenfiguur, die je herkent als de Godin Aphrodite.

 

Ineens hoor je muziek en rumoer uit een andere hoek van de tempel komen. Als vanzelf word je erheen getrokken door het ritme van trommels en het magische geluid van een lier. Een cirkel van vrouwen danst extatisch rond een vuur, zij eren de Godin door haar energie door hun lijf te laten stromen.

 

Je wordt bijna meegezogen in hun aanstekelijke dans, maar dan tikt een oudere vrouw je op de schouder en wenkt je mee te komen. Nu kom je in een rustiger deel van de tempel. Hier zie je groepen meisjes en vrouwen in cirkels op de grond zitten, met een lerares in hun midden. Zij leren de tekenen van de natuur te duiden, de ritmes van hun lichaam en de kosmos te begrijpen en wat het betekent om dienares van de Godin te zijn. Er hangt een sfeer van sereniteit en toewijding.

 

Je zou je wel direct aan willen sluiten bij een van de groepjes, maar weer wenkt de vrouw je om verder te gaan. En in het centrum van de tempel zie je een prachtig bouwwerk oprijzen. Sierlijke zuilen, prachtig bewerkte dubbele deuren, vazen vol bloemen, alles ademt harmonie en schoonheid. Het Heilige der Heiligen, de Tempel van de Godin. Hier wordt zij aanbeden en geëerd door de vrouwen die tot priesteres zijn gewijd, die de Mysteriën dienen. Hier kan elke vrouw die dat wil contact zoeken met de Godin in al haar gedaanten en haar wensen en zorgen voorleggen.

 

Je stapt naar binnen en wordt direct omhuld door een niet te verklaren aanwezigheid. Je voelt je warm, thuis, geborgen. Een herkenning overspoelt je, er wordt iets wakker in je bekken, een verbinding, een opgenomen  voelen en iets waarvan je niet wist dat het gebroken was heelt zich. Je voelt je één met Haar.

 

Tijd en Ruimte vervagen en je blijft daar zitten totdat je zachtjes een hand op je schouder voelt. Je gids glimlacht naar je en zegt dat het tijd is om weer terug te gaan naar waar je vandaan kwam. Opgeladen, afgestemd en ontspannen stap je naar buiten, terug het zonlicht in. Langs de groepjes leerlingen, je lijf als vanzelf wiegend op de muziek wanneer je de danseressen passeert. Je voelt je vol leven, vol liefde en een lach komt als vanzelf op je lippen.

 

Bij de marktkramen gekomen is er een voorwerp dat je aandacht trekt en als je ervoor wilt betalen, zegt de verkoopster dat het een geschenk is voor jou, van de Godin. Met dankbaarheid neem je het aan en neem je afscheid van de tempel. De deuren sluiten zich achter je en door het landschap wandel je terug naar je eigen tijd.

 

Welkom zuster!